رنگ پائيز
امسال
پائيز رنگ دلم را
بر آسمان مي نهم:
ابری
ابری
بارانی
... روزهایی که میگذرد 
.
.
وبلاگ نويسي کار کم ارزشيه. اما کساني بودن که اين کار رو براي هميشه در ذهنم ارزشمند کردن. نه اينکه وبلاگ نويسي کاري شده باشه ارزشمند، بلکه اين « ما » بوديم که بهش ارزش داديم. ارزش و محتوا...
معتقدم که هنوز به خيلي از جنبه هاي مثبت ( والبته منفي ) وبلاگ نويسي نرسيدم. اما تا همين جا هم مديون وبلاگ هاي خاصي بودم که به صورت ناخواسته و پنهاني، ذهن من رو فعال و خلاق کردن. وبلاگ هاي ارزش داري که علاوه بر دوست داشتن، به وجودشون افتخار مي کردم و از ديدن کامنت هاشون توي وبم، به خودم مي باليدم.
اما بعضي از همين وبلاگ هاي اثر گذار و جهت دهنده، بعد از مدتي با نهايت تالم خاطرم تعطيل و بسته شدن. وب نوشت هايي که کمبودشون رو هر روز احساس مي کنم...
+ اضافه شد:
+ اگه یادتون باشه یه بار دیگم خداحافظی کردم .خیلی وقت پیش .اینبارم بر میگردم شاید شیش ماه دیگه شاید یه سال دیگه !!! البته به شرط قید حیات. اگه زنده بودم و عمری باقی بود !!!
+ بچه مثبت شدم .مجلس عرفانی ملاقات با خدا هم تعطیل شد !!!
+ دوستتون دارم ...خیلی باحالین وبخاطر تمام بدی هایی که کردم منو به بزرگی خودتون ببخشید .یکی بود یکی نبود یه توهم خان بود...
+ دیگه بسه ... S T O P !!! دیگر تمام شدم
.....بدرود
+ ادامه مطلب را نیز بخوان
ادامه مطلب
و اینم ویژگی های 
بعد از یه هفته شروع مدرسه ها تازه یادم اومده در مورد روز اولش بنویسم .حالا تو این فکر باش چه جوری مدرسه میرفتم !!!
